Gedicht van Constantijn..Huygens – jaar-1687

Dauw en  donker zijn aan’t zakken,

Zon en hoenderen te  kooi,

alle gevels, alle  takken ,

alle meisjes even mooi,

alle kaakjes  even blozig

alle oogjes even gauw,

alle lippen even rozig,

allemondjes even  nauw,

              –

Lindenblaadjes, luistervinken,

van zo mening apen-klucht,

van zo menig traan-verdrinken,

van zo mening zotte zucht

help mij ”tuigen wat een  kermen,

wat een  stommelend gelaat,

 wat een blindelings omarmen ,

onder u niet ommegaat.

                –

Trijntje,zei daar lestmaal ene,

bij m”n heb je lief,

van de kruin  af tot  je  tenen

sta ik onder jouw belieft,

laat  me  draven , doe me  lopen,

laat  me  stappen   als een tel.

laat  me schenken  , laat  me  lopen .

zie  wat ik  je weigren zal.

                         –

Weer een  ander van ter zijen;

Nou, mijn  Toosje. stoor je niet,

liever dan ik  Griet zou vrijen .

liever dan ik jou verliet,

lag ik levendig bedolven

waar ik  tegenwoordig  tree,

liever in de groene golven

van de Scheveningse  zee..

–                           

                     –

Advertenties

Volgens mij is het zo duidelijk..

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s